Connect with us

รีวิวภาพยนตร์

จบแล้วยังไง? “PERFECT DAYS” ชีวิตไม่มีวันที่จะสมบูรณ์แบบ แต่เราเลือกได้ว่า จะใช้ชีวิตแบบไหนให้สมบูรณ์แบบสำหรับเรา

Published

on

PERFECT DAYS หยุดโลกเหงาไว้ตรงนี้

ผ่านไปเดือนนึงพอดี ถ้านับตั้งแต่วันฉายรอบพิเศษที่โรงภาพยนตร์ House Samyan เราพึ่งจะมีเวลาว่างที่จะได้มาดู “PERFECT DAYS หยุดโลกเหงาไว้ตรงนี้” สักที ล่าสุดภาพยนตร์ก็ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมเป็นที่เรียบร้อย แต่จะได้รึเปล่าต้องรอดูกัน ซึ่งต้องบอกก่อนว่า ตัวเราไม่ใช่แฟนหนังของผู้กำกับวิม เวนเดอร์ส เลยด้วยซ้ำ รู้จักชื่อแล้วก็เคยมีดูผลงานของเขาแบบผ่านๆ มาบ้าง แต่อาจจะไม่ได้ดูเยอะมาก แค่ 2-3 เรื่อง ซึ่งเขาสามารถถ่ายทอดชีวิตอันแสนธรรมดาของมนุษย์คนนึงให้สามารถน่าติดตามได้ตลอดทั้งเรื่อง แม้จะต้องเผชิญกับสภาวะที่เหมือนกับอยู่ในสิ่งที่ซ้ำเดิม แต่จริงๆ มันไม่มีคำว่าซ้ำเดิมเลย และสำหรับภาพยนตร์ PERFECT DAYS เองก็เช่นกัน

ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ ฮิรายามะ พนักงานทำความสะอาดห้องน้ำ ที่ใช้ชีวิตทำงานไปวันๆ อย่างเรียบง่าย ไม่หวือหวา แต่ท่ามกลางความเรียบง่ายในกิจวัตรที่เขาทำอยู่ในทุกวันนั้น ก็มีสิ่งใหม่ๆ ที่พร้อมจะให้เขาได้รับมืออยู่ตลอดเวลาในแบบที่เขาไม่คาดคิด แม้กระทั่งอดีตที่เขาจากมาแล้วก็ตาม…

Advertisement

ท่ามกลางเรื่องราวที่ถูกเล่าออกมาตลอดเวลา 2 ชั่วโมง ที่วนอยู่กับชีวิตของ ฮิรายามะซัง ในการทำกิจวัตรเดิมๆ ในแต่ละวัน ตื่นมา ฉีดน้ำให้ต้นไม้ ออกมามองท้องฟ้า กดกาแฟดื่ม ขับรถไปทำความสะอาดห้องน้ำตามที่ต่างๆ อ่านหนังสือ ทานข้าวเที่ยงมุมประจำพร้อมถ่ายรูปต้นไม้ ทานข้าวเย็นร้านเดิม เอาเสื้อผ้าไปซัก เอาฟิล์มไปล้าง อ่านหนังสือ กลับมานอน

ซึ่งภายใต้เหตุการณ์ที่เราเห็นว่ามันซ้ำๆ ที่เรารู้สึกว่า เราใช้ชีวิตซ้ำๆ เหมือนกันทุกวัน แต่เอาเข้าจริง เราใช้ชีวิตซ้ำในทุกวันจริงงั้นเหรอ? ในเมื่อเหตุการณ์รอบตัวที่เกิดขึ้นของแต่ละวัน มันไม่มีคำว่าเหมือนเดิมด้วยซ้ำ เอาแค่สิ่งเล็กๆ อย่างการตื่นนอน วันนี้เราอาจจะตื่นมาด้วยความสดใส ไม่ง่วงไม่เพลีย แต่วันถัดไปเราอาจจะตื่นไปทำงานด้วยความอ่อนเพลียก็ได้ หรืออย่างการอ่านหนังสือ เราอ่านหนังสือหน้าเดิมทุกวันงั้นเหรอ? ต่อให้เป็นหนังสือเล่มเดียวกันก็ตาม

ในชีวิตที่ดำเนินไปทุกวัน บางวันเราก็มีชีวิตในแบบที่ดีมากๆ แต่บางวันชีวิตก็ซัดปัญหาอุปสรรคเข้ามาดั่งพายุที่โหมกระหน่ำ จนเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะสามารถทำให้มีชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบ ไปตั้งแต่เกิดจนถึงวันที่จากโลกไป แต่ว่า เราสามารถที่จะเลือกได้ว่า เราจะใช้ชีวิตแบบไหนให้สมบูรณ์แบบสำหรับเรา

Advertisement

ส่วนตัวเรามองว่า คำตอบตรงนั้น อยู่ในฉากที่ ฮิรายามะซัง เอารูปที่ล้างออกมาแล้ว มานั่งเลือกรูปที่ถ่ายออกมาดีเก็บไว้ในกล่อง ส่วนรูปที่ไม่ดีก็ฉีกทิ้งไป มันเหมือนเป็นการบอกว่า เรื่องที่ไม่ดีก็ไม่ต้องไปเก็บมันไว้ในความทรงจำ เก็บไว้เพียงแค่เรื่องดีๆ ก็พอ แล้วก็ไม่ต้องไปจมดิ่งอยู่กับเรื่องที่ไม่ดี เพราะชีวิตที่ดำเนินไปในแต่ละวัน แม้ภาพกว้างจะดูเหมือนใช้ชีวิตเดิมๆ ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทำงานก็ทำวนไปอยู่แบบนั้น แต่ถ้าเราลองมองลงไปยังส่วนเล็กๆ สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัว ในแต่ละวัน เราจะพบว่า ชีวิตในแต่ละวันไม่มีทางที่จะเป็นเหมือนเดิมแม้แต้วันเดียว ดังนั้น เราสามารถมีความสุขในชีวิตได้ ภายใต้สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน

นอกจากนั้น หนังยังให้พื้นที่ในการเล่าถึงอาชีพเล็กๆ อย่างพนักงานทำความสะอาดมาตั้งแต่ต้น ด้วยการนำมาเป็นตัวละครหลักของเรื่องราวไปด้วย (ซึ่งเรื่องนี้ก็คือ พนักงานทำความสะอาดห้องน้ำ) ถึงแม้พวกเขาจะเป็นเพียงแค่อาชีพเล็กๆ แต่เพราะการมีอยู่ของพวกเขาทำให้พื้นที่ต่างๆ มีความสะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อย ดูน่าเข้าไปใช้พื้นที่ แต่ภายในเรื่องที่ได้ถ่ายทอดให้เราเห็นซึ่งก็สะท้อนความเป็นจริงด้วยว่า เราไม่ค่อยได้ให้ความสำคัญและปฏิบัติดีกับเขาในฐานะที่เขาก็เป็นคนทำงานอาชีพหนึ่งเช่นกัน ไม่มีอาชีพไหนที่ไม่สำคัญ ถึงแม้จะเป็นตำแหน่งเล็กๆ ที่ดูไม่ได้สำคัญ แต่หากไม่มีพวกเขา พื้นที่ต่างๆ ที่เราเข้าไปใช้บริการก็คงไม่สะอาดอย่างที่เราเห็นในทุกๆ วัน และถึงแม้จะเป็นอาชีพที่ดูไม่สำคัญ แต่การทำงานของ ฮิรายามะ ที่ทำความสะอาดอย่างเต็มที่ ก็แสดงให้เห็นถึงการทุ่มเทต่องานของตนที่ทำ และแสดงออกถึงความเป็นมืออาชีพในฐานะพนักงานทำความสะอาดห้องน้ำ ที่ต้องทำให้ห้องน้ำนั้นสะอาดและน่าเข้าไปใช้งาน

หนังมีจุดน่ารักหลายๆ จุด แต่ถ้าเอาจุดที่เราชอบมากที่สุด คงจะเป็นตอนที่ นิโกะ หลานสาวของ ฮิรายามะซัง มาหาถึงบ้าน แล้วตามคุณลุงไปช่วยทำงาน ซึ่งความน่ารักอยู่ตรงที่ เราได้เห็นความต่างวัยของ ฮิรายามะ ที่ยังใช้โทรศัพท์มือถือฝาพับ ถ่ายรูปผ่านกล้องฟิล์ม ฟังเพลงผ่านเทปคลาสเซ็ต ขณะที่รุ่นหลานตอนนี้ก็คือ ใช้โทรศัพท์ทัชสกรีน ถ่ายรูปผ่านมือถือ ฟังเพลงผ่าน Spotify ทำให้เราเห็นความต่างระหว่างวัยอย่างเห็นได้ชัด แต่ ฮิรายามะ ก็ดูจะแอบสนใจเล็กๆ แม้จะไม่ได้เอ่ยออกมาก็ตาม

Advertisement

“ยาคุโช โคจิ” นักแสดงผู้รับบท ฮิรายามะ ซึ่งไปคว้ารางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์จากเรื่องนี้มาได้ หลายๆ คนอาจจะคุ้นหน้าคุ้นตาจากภาพยนตร์ “The Third Murder กับดักฆาตกรรมครั้งที่ 3” ของผู้กำกับโคเรเอดะ ฮิโรคาสุ เรารู้สึกว่า สมควรแก่รางวัลแล้วจริงๆ ในเรื่องเขาพูดน้อยมาก เน้นการแสดงอารมณ์ซะมากกว่า และเราสามารถเข้าถึงอารมณ์ของตัวละครได้อย่างง่ายดาย ยิ่งโดยเฉพาะฉากจบของเรื่องที่เหมือนเป็นการรวมทุกความรู้สึกที่เขาทั้งแสดงและไม่แสดงออกมาผ่านเหตุการณ์ รวมอยู่ในฉากๆ เดียวได้ ทำเราตะลึงไปกับการแสดงของเขาเลย

PERFECT DAYS หยุดโลกเหงาไว้ตรงนี้” เป็นหนังที่เปี่ยมด้วยพลังแห่งชีวิต ที่ทำให้เราหันมามองโลกในมุมที่เล็กลงมากขึ้น เพื่อมีความสุขในทุกวันมากกว่าเดิม และแม้ว่า วันนี้อาจจะไม่มีความสุขเพราะมีปัญหา แต่พรุ่งนี้เราอาจจะมีความสุขก็ได้ ใช้ชีวิตทุกวันในแบบที่เราอยากจะใช้เพื่อให้เรามีความสุข โดยไม่ทำให้ใครเดือดร้อนเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว…

Advertisement