พะยูนตัวผู้เกยอ่าวต้นไทร เพราะโชคร้ายถูกเงี่ยงปลากระเบนแทง

ผู้สื่อข่าว : มโนธรรม ใจหาญ ผู้สื่อข่าวกระบี่ 
เรียบเรียง : กองบรรณาธิการ Brickinfo

วันที่ 19 สิงหาคม 2562กรม ทช. โดยศูนย์วิจัย ทช. ทะเลอันดามัน รายงานผลการชันสูตรซากพะยูน ที่เกยตื้นจาก จ.กระบี่ เมื่อวันที่ 18สิงหาคมที่ผ่านมา ผลการชันสูตรพบ ลักษณะของฝีหนองที่มีช่องเปิดอยู่บริเวณท้อง เมื่อผ่าชันสูตรใต้ฝีหนอง พบเงี่ยงกระเบนขนาดยาว 15 ซม. แทงทะลุผ่านผิวหนังเข้าไปถึงส่วนของลำไส้เล็กและกระเพาะ โดยลำไส้เล็กบริเวณดังกล่าว พบการอักเสบและมีผังผืดยึดเกาะกับเยื่อแขวนลำไส้ ทำให้ติดเชื้อภายในช่องท้อง นอกจากนี้ยังพบของเหลวสะสมอยู่ในช่องท้อง โดยของเหลวมีลักษณะเป็นสีแดงขุ่นปนสีขาวขุ่น และยังพบว่าต่อมน้ำเหลืองทั่วร่างกายมีการตอบสนองต่อการติดเชื้อ ในส่วนของกระเพาะอาหารยังพบว่ามีอาหารอยู่เต็มกระเพาะ แต่มีลักษณะของภาวะท้องอืดร่วมด้วย สันนิษฐานการตายมาจากการป่วยตามธรรมชาติ จากภาวะการติดเชื้อเรื้อรังในช่องท้อง โดยมีสาเหตุมาจากถูกเงี่ยงปลากระเบนแทง และทำให้เสียชีวิตในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าหน้าที่ ได้เก็บตัวอย่างผิวหนัง เพื่อนำไปตรวจทางพันธุกรรม และเก็บตัวอย่างชิ้นเนื้อเพื่อตรวจทางจุลพยาธิวิทยา รวมถึงเก็บตัวอย่างแบคทีเรีย เพื่อตรวจสอบชนิดของเชื้อต่อไป

นายสมควรขันเงินรองผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่กล่าวว่า เมื่อวันที่ 19 สิงหาคมเจ้าหน้าที่กลุ่มสัตว์ทะเลหายาก ศูนย์วิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งทะเลอันัดามัน จังหวัดภูเก็ต รายงานผลการชันสูตรซากพะยูนเกยตื้นจากจังหวัดกระบี่ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคมนี้ ผลการชันสูตรพบว่าพบลักษณะของฝีหนองที่มีช่องเปิดอยู่บริเวณท้อง เมื่อผ่าชันสูตรใต้ฝีหนองพบเงี่ยงกระเบนขนาดยาว 15 เซนติเมตร ทะลุผ่านผิวหนังเข้าไปถึงส่วนของลำไส้เล็กและกระเพาะ โดยลำไส้เล็กบริเวณดังกล่าวพบการอักเสบและมีผังผืดยึดเกาะกับเยื่อแขวนลำไส้ นำมาสู่การติดเชื้อภายในช่องท้อง นอกจากนี้ยังพบของเหลวสะสมอยู่ในช่องท้อง โดยของเหลวมีลักษณะเป็นสีแดงขุ่นปนสีขาวขุ่น และยังพบว่าต่อมน้ำเหลืองทั่วร่างกายมีการตอบสนองต่อการติดเชื้อ ในส่วนของกระเพาะอาหารยังพบว่ามีอาหารอยู่เต็มกระเพาะแต่มีลักษณะของภาวะท้องอืดร่วมด้วย สันนิษฐานการตายมาจากการเสียชีวิตจากการป่วยตามธรรมชาติ จากภาวะการติดเชื้อเรื้อรังในช่องท้อง โดยมีสาเหตุมาจากเงี่ยงกระเบนแทง และทำให้เสียชีวิตในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าหน้าที่จึงได้ทำการเก็บตัวอย่างผิวหนัง เพื่อนำไปตรวจทางพันธุกรรม และเก็บตัวอย่างชิ้นเนื้อเพื่อตรวจทางจุลพยาธิวิทยา รวมถึงเก็บตัวอย่างแบคทีเรียเพื่อตรวจสอบชนิดของเชื้อต่อไป