อลิสา จณิน ทำโครงการกล่องปันสุข ให้ครอบครัวผู้เดือดร้อนทั่วไทยแล้ว 410 ราย 

อลิสา จณินได้เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า ตั้งแต่ช่วงกลางเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา ตนได้เริ่มส่งกล่องปันสุขไปให้ครอบครัวที่เดือดร้อนเนื่องมาจากพิษเศรษฐกิจโควิด โดยครั้งแรกตั้งใจส่งให้เพียงครอบครัวเดียวเท่านั้น เป็นคุณแม่ยังสาวมีลูกเล็กสองคน อาศัยในสวนยางที่นครศรีธรรมราช โดยตนเองได้อ่านเจอคอมเมนท์ขอความช่วยเหลือในเพจมูลนิธิกระจกเงาที่ตนเข้าไปอ่าน เนื่องจากได้บริจาคเสื้อผ้าและรองเท้าให้มูลนิธิเพื่อช่วยสนับสนุนให้ผู้ยากไร้ได้นำไปขายต่อตามตลาดนัด

“หนูได้อ่านคอมเมนท์ว่าครอบครัวน้องลำบาก หนูเลยขอให้ทางบ้านที่ลำปางไปหาซื้อข้าวสารอาหารแห้ง นม เสื้อผ้า อุปกรณ์การเรียนและของเล่นไปให้คุณแม่รายนี้และลูกอีกสองคน จากนั้นก็มีหลายครอบครัวตามมาที่เพจหนูในเฟสบุ๊ค เข้ามาขอกล่องแบบนี้กัน ก็เลยขอให้คุณแม่และครอบครัวที่ลำปางช่วยเริ่มส่งกล่องให้คนที่ลำบากแทนหนู ที่ไปๆมาระหว่างเมืองไทยกับเยอรมนี กล่องนึงมีข้าวสาร 5 กิโล บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งแพคๆละ 10 ซอง นมสำหรับเด็กหนึ่งแพค 4 กล่องหรือแลคตาซอยสำหรับผู้สูงอายุ ปลากระป๋อง ขนมเวเฟอร์คละรสสำหรับเด็ก บางบ้านก็ได้เสื้อผ้า ถุงเท้า รองเท้าใหม่ให้ด้วยแล้วแต่ความจำเป็น พอเริ่มทำแรกๆก็มีญาติๆมีเพื่อนๆคุณแม่ เพื่อนร่วมงานคุณแม่ มีแฟนคลับ ช่วยกันสมทบทุนให้ด้วยนิดหน่อยค่ะ นอกนั้นก็เป็นเงินตัวเอง”

“มีคนเขียนมาขอกล่องเยอะมากๆเป็นหลักพัน ส่งรูปมาให้ดูด้วยว่าอยู่กันยังไง เห็นแล้วก็สะเทือนใจในความลำบาก คุณแม่เด็กๆหลายคนอายุเท่าหนูคือ 23 แต่มีลูกสองสามคนตัวเล็กๆ หลายคนตกงานเพราะโควิด เลยลำบากกันมาก บางบ้านมีผู้สูงอายุด้วย อยู่กันเกือบสิบคน หนูกับทีมงานที่เมืองไทย คือคุณแม่และครูแนน (เพื่อนร่วมงานคุณแม่)ก็พยายามช่วยด้วยการไปซื้อของให้หนู แล้วเอามาแพคลงกล่อง คัดกรองคนที่ขอมาว่าจะให้ใครบ้างในแต่ละครั้ง แล้วก็เอาไปส่งที่สำนักงานแฟลชค่ะ”

อลิสา จณินบอกว่า เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่ายังมีคนลำบากอีกมากจริงๆในเมืองไทย เพิ่งจะมารู้ตอนมาทำกล่องปันสุข จึงพยายามช่วยเท่าที่ทำได้ 

“คุณยายหนูเคยถามว่า ส่งกล่องให้คนเดือดร้อนแล้วยังไงต่อ กล่องนึงเขากินกันอาทิตย์นึงก็หมดแล้ว มันจะช่วยอะไรได้ แต่คุณยายก็ช่วยสมทบเงินให้ด้วยในครั้งแรก แต่หนูคิดว่า การให้กล่องมันไม่ใช่แค่เรื่องการส่งอาหารให้เขา แต่มันทำให้คนได้กล่องรู้ว่า ยังมีคนห่วงใย ยังมีคนแคร์เขา หนูอยากให้กล่องเป็นสัญลักษณ์ว่า เราคนไทยจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ถ้ามีคนลำบาก ก็ยังมีคนที่พยายามช่วยเขาอยู่ กล่องมันไม่ใช่แค่อาหาร แต่มันเป็นกำลังใจสำหรับคนเดือดร้อนให้มีแรงต่อสู้ต่อไป หนูเลยยังไม่หยุดส่ง ก็จะส่งไปเรื่อยๆตามกำลังที่มีค่ะ”

“ส่งทั่วไทยค่ะ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ แถวเจาะไอร้อง บันนังสตา ปัตตานี นราธิวาส สงขลา เยอะสุด เพราะติดเชื้อกันเยอะ คนลำบากกันมากเพราะถูกล็อกดาวน์บ่อยเลยตกงาน รองลงมาก็พัทยา ภูเก็ต กระบี่ ที่เคยเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ตอนนี้ไม่มีนักท่องเที่ยว คนก็ขาดรายได้ ภาคเหนือจะได้น้อยสุด ไม่ค่อยมีคนขอค่ะ แต่กรุงเทพก็มีเยอะ เป็นพี่ๆน้องๆที่อยู่ในแคมป์ก่อสร้างกกับชุมชน 70 ไร่คลองเตย นนทบุรีก็มีบ้างค่ะ” 

“แต่ก่อนหนูชอบสั่งของออนไลน์มาก ซื้อเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า แต่พอมาเริ่มทำกล่องปันสุข หนูก็เลิกช็อปออนไลน์ แล้วมุ่งช่วยคนเดือดร้อนมากกว่า เพิ่งมาเห็นว่า เงินที่เราเอาไปซื้อของไม่จำเป็น มันสามารถเอาไปใช้ซื้อข้าวสาร นม อาหารแห้งให้คนที่ลำบากได้แทนที่จะเอาไปซื้อของฟุ่มเฟือยมากองไว้ในตู้ที่บ้าน การทำกล่องปันสุขมันทำให้รู้ค่าของเงินมากขึ้นด้วยค่ะ”

หลายคนพอได้กล่องแล้วก็ส่งรูปส่งข้อความมาขอบคุณ ก็เป็นกำลังใจให้ตนและทีมงานเป็นอย่างมาก บางคนก็โทรศัพท์มาขอบคุณตามเบอร์ผู้ส่งที่เขียนไว้บนกล่อง ซึ่งตนเขียนเบอร์คุณยายไว้ คุณยายก็มาเล่าให้ฟังว่าในแต่ละอาทิตย์ มีคนโทรมาขอบคุณเรื่องกล่อง บอกว่า ลูกๆดีใจมากที่ได้รับกล่อง เวลามีคนโทรมา คุณยายก็จะบอกว่า เป็นคุณยายอลิสา เวลาที่พี่ๆน้องๆที่ได้กล่องโทรมาขอบคุณ ก็ทำให้คุณยายมีความสุขไปด้วยกับการรับโทรศัพท์ อลิสา จณินบอกว่า “ตั้งแต่ทำกล่องมา ทีมงานที่มีส่วนร่วมในการช่วยหนูส่งกล่อง คือคุณแม่ ผู้ช่วยคุณแม่ คุณยาย คุณตา มีความสุขกันมาก ที่ได้รับฟีดแบ็คที่ดีจากผู้ได้รับกล่อง การได้ช่วยคนที่เดือดร้อนมันสร้างความรู้สึกดีๆให้เรา ก็อยากจะทำต่อไปค่ะ”

“ส่วนที่ลำปางบ้านเกิดหนู หนูก็พยายามช่วยด้วยการฝากให้ทีมงานนำกล่องปันสุขไปมอบให้ผู้สูงอายุและผู้ป่วยติดเตียงที่อำเภอแม่ทะ แล้วก็แจกข้าวกล่องไปสามรอบให้กับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังและผู้สูงอายุติดเตียง และแจกถุงปันสุขที่มีเครื่องอุปโภคบริโภคให้ผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวในชุมชนหลายแห่งในลำปาง และก็บริจาคอาหารม้ากับถุงปันสุขให้พี่ๆสารถีรถม้าที่ขาดรายได้ช่วงโควิดด้วย ก็พยายามตอบแทนบ้านเกิดตัวเองด้วยค่ะ”

“มีพี่เจ้าของแบรนด์เสื้อที่หนูใส่ถ่ายแบบปกนิตยสาร พี่เขาทำหน้ากากผ้าด้วย พอเขารู้เรื่องหนูทำกล่องปันสุข พี่เขาก็ส่งหน้ากากมาให้ 700 ชิ้น ฝากมาบริจาคด้วย มีทั้งของผู้ใหญ่และเด็กๆ เพราะในชนบทห่างไกล หน้ากากเด็กหายากและแพง หนูก็ฝากให้ทางบ้านนำไปมอบให้เจ้าหน้าที่อสมของทั้งอำเภอเอาไปใช้และฝากบริจาคหน้ากากให้เด็กๆที่อำเภองาว ลำปาง ตอนที่ในอำเภอมีผู้ติดเชื้อกันเยอะ กลายเป็นว่า โครงการของหนูได้รับการต่อยอดจากคนรู้จักเป็นสะพานบุญให้ ผู้ให้ก็สุขใจ ผู้รับก็สุขใจ เป็นความรู้สึกที่ดีค่ะ”